Στην προηγούμενη ανάρτηση υποσχέθηκα να σας γράψω
για τις μαίες στην Αγγλία και χθες το βράδυ στη ΝΕΤ βλέποντας το πρώτο
επεισόδιο μιας αγγλικής σειράς που λέγεται midwifes (μαίες) θυμήθηκα αυτά που
με θύμωσαν τόσο πολύ κατά τη διάρκεια της παραμονής της νύφης μου σε ένα
νοσοκομείο που θεωρείται από τα πολύ καλά οργανωμένα της Αγγλίας.
Κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης της όλα
πήγαιναν ρολόι, οι εξετάσεις, οι επισκέψεις στο νοσοκομείο για να την
παρακολουθούν, ο σχολαστικός έλεγχος κάθε 15 μέρες και της μητέρας και των
εμβρύων. Ως εδω όλα ήταν στη δικαιοδοσία και την ευθύνη των γιατρών και όλα
καλά μέχρι να μπει στο νοσοκομείο για να γεννήσει. Με την είσοδό της στο
νοσοκομείο αναλαμβάνουν οι μαίες την κατάσταση στα χέρια τους.
Ο θεσμός, το λειτούργημα της μαίας καλύτερα, υπάρχει στην Αγγλία απο τις αρχές του 19ου αιώνα και λειτουργούσε καλά για τις εποχές που οι γυναίκες γεννούσαν στα σπίτια τους και δεν υπήρχε η δυνατότητα πληρωμής γιατρών και νοσοκομείων. Αλλά σήμερα δυστυχώς οι μαίες δεν λειτουργούν με αυτή τη λογική, έχουν ξεπεράσει ουσιαστικά τη θέση των γιατρών στα μαιευτήρια και υπάρχει μεγάλο θέμα στη ιατρική κοινότητα με το πρόβλημα αυτό.
Και δεν εννοώ μαίες σαν τις δικές μας απόφοιτες
ΤΕΙ ή δεν ξέρω τι άλλο. Εννοώ κορίτσια άξεστα και αμόρφωτα τα περισσότερα
(φέρτε στο μυαλό σας τα κορίτσια που έρχονται το καλοκαίρι στα νησιά μας και
ξεσαλώνουν) που δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα άλλο στη ζωή τους και η μόνη
εύκολη και ακούραστη λύση ήταν να γίνουν μαίες αντί να γίνουν κάτι λιγότερο αξιοπρεπές για να ζήσουν.
Αυτές λοιπόν οι κοπέλες ουσιαστικά κάνουν ότι
θέλουν στα μαιευτήρια-νοσοκομεία.
Γιατροί δεν εμφανίζονται πουθενά παρά μόνο στις
καισαρικές. Η διαδικασία θέλει τις μαίες αποκλειστικά υπεύθυνες για τις
εξετάσεις που χρειάζονται να γίνουν στις λεχώνες και στα μωρά ίκτερος ή αιμορραγία
στις μητέρες περισσότερη από το φυσιολογικό κλπ . Δηλαδή το παίζουν και
γιατροί. Μια φορά που πέρασε γιατρός και έδωσε εντολή για κάποια εξέταση, η
μαία της υπηρεσίας τον αγνόησε και θεώρησε περιττή την συγκεκριμένη εξέταση που
εννοείται ότι δεν έγινε ποτέ.
Οι κανονισμοί δεν επιτρέπουν σε κανέναν να μείνει
στο νοσοκομείο πέραν του επισκεπτηρίου που δεν καταστρατηγείται σε καμιά περίπτωση και είναι μία ωρα το πρωί και μία το απόγευμα. Και καλά μέχρι εδώ. Αλλά σκεφτείτε
κοπέλα μετά από καισαρική με τα μωρά στο κρεβάτι της πλάι από την πρώτη στιγμή
που γεννήθηκαν, να πρέπει να τα φροντίσει (αλλάξει, ταΐσει κλπ) και να μην έχει
κάποιον να τη βοηθήσει. Οι μαίες είναι υποχρεωμένες για αυτού του είδους την
βοήθεια αλλά όπως ακριβώς και στα δικά μας νοσοκομεία καμιά νοσοκόμα δεν
ασχολείται και σε έχει στο περίμενε. Και μετά στο ημερολόγιο που κρατούν γράφουν ότι προσφέρθηκαν να σε βοηθήσουν αλλά εσύ αρνήθηκες την βοήθειά τους.
Γιατροί μαιευτήρες δεν τολμάνε να σκάσουν μύτη όσο
για παιδιάτρους δεν το συζητώ ,δεν γνωρίσαμε κανέναν αφού οι μαίες γνωρίζουν
και από παιδιατρική.
Τα μεσημέρια έπρεπε οι λεχώνες να σταθούνε στην ούρα,
ναι καλά καταλάβατε στην ουρά, για να σερβιριστούν το φαγητό τους και να το
πάνε στο δωμάτιο τους να το φάνε. Δεν θα πω για την ποιότητα του φαγητού
τίποτα.
Μου έκανε εντύπωση επίσης πως τα παιδάκια των
επισκεπτών πέρναγαν πολύ καλά, παίζοντας κυνηγητό στους διαδρόμους του
νοσοκομείου.
Ετσι μετά απο αυτά που είδα, δικαιολογώ απόλυτα τις κοπέλες που επιλέγουν να γεννήσουν στα σπίτια τους με τη βοήθεια ΄μαίας επι πληρωμή ή γιατρού και να γλυτώσουν αυτή τη ταλαιπωρία που χαλάει τις όμορφες μέρες χαράς που είναι η γέννηση ενός παιδιού.
Και μετά σκέφτομαι τα δικά μας νοσοκομεία που παρόλα τα προβλήματα που υπάρχουν προσφέρουν στις λεχώνες μερικές μέρες ξεκούρασης και ησυχίας μετά απο 9 μήνες δύσκολης ή εύκολης κυοφορίας. Για τα ιδιωτικά μαιευτήρια δεν το συζητώ, τα περισσότερα είναι ξενοδοχεία πέντε αστέρων.